Sonra bir şey oluyor, değişiyorsun.
Dünyaya bakışın, insana bakışın,
eşyaya bakışın değişiyor. Kelimeleri
kısaltyorsun,insana inanmayı
azaltıyorsun, eşyaları sadeleştiriyorsun. Kalabalıktan kaçıp, oluşturduğun
minimal hayatı tercih ediyorsun.
Kendi halindeliğin dışında bir hayatı
istemiyorsun. Süsün ardındaki çirkinliği
gördüğün için, gösterişsizligin
çerçevelediği saf güzelliğin peşinden
koşuyorsun. Bir şeyler oluyor ve artık
eski sen olmuyorsun..