Mert

Mert
@OnlyMert
monologlarım ve alıntılar
Sonsuz bir boşlukta kayboluyorum, hala bir yerlerde varım sanıyorlar.
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Aslında hepimiz aynı kaynaktan beslenen, farklı yansımalarız.
"Acı, ona yüklediğimiz anlamla şekillenir."
Alıntı
Ayrıca o güzel sesini duymak, sayfalarca mektup okumaktan daha fazla şey hissettiriyor.
Kaybolan Yıldızların Ardında
Sevgili Havelia, Gözlerinde bir ölüme doğru yolculuk yaparken, ben de yaşamın anlamını sorgulamak zorunda kalıyorum. Birçok kişi öylesine var olur, belki de biz de öylesine yaşıyoruz. Ancak, her adımda bir boşluk, her bakışta bir kayboluş var. Biz mi seçtik bu yolu, yoksa bu yol mu bizi seçti? Şimdi, senin gözlerinde kaybolan ışıkla, bir başka gerçeği kabul ediyorum: Bazen kalmak da, gitmek de bir tuzaktır. Kalsam mı? Bunu düşündüğümde, içimdeki o derin yalnızlık duygusu bir gölge gibi büyür. Gökyüzüne bakarken, yıldızların altında kaybolan umutları izlerim. Hep bir belirsizlik vardır, değil mi? Çünkü her karar bir sonraki kayboluşu doğurur. Her adım, ardında bir kayıp bırakır. Gerçekten kalmak mı isterdim, yoksa her şeye veda etmek mi? Bazen, insan içindeki duygulara esir olur. Sevgiyi ararken, ölümün soğuk elleri bir kenarda bekler. Neredeyse her şeyin sona erdiği, her şeyin anlamını yitirdiği o noktada, bir başka yıldız kaybolur. Bizim gibi kaybolanlar ise geri dönemez. Çünkü aşk dediğimiz şey, tıpkı o kaybolmuş yıldız gibi, sonsuz karanlıkta bir zamanlar parlamış, ama artık asla geri gelmeyecek olan bir ışık gibi, bir boşluktan başka bir şey değildir. Ve işte, şimdi soruyorum kendime: Gerçekten var mıyız? Belki de her şey bir yanılsamadan ibaret. Bir an gelir, varlık kaybolur ve biz sadece gölgeler oluruz. Her kayıp, bir eksiklik yaratır. Her kaybolan an, bir diğerinin sonunu işaret eder. Ve bu acı, tıpkı zamanın kendisi gibi, sonsuza kadar devam eder. Bir çiçek solarken, belki de baharın sonu gelir. Ama kimse o çiçeğin kokusunu hatırlamaz, çünkü o çoktan kaybolmuştur. Hangi adımı atmalı? Hangi yolu seçmeli? Zaman, bir sis gibi üzerimize gelir ve biz, geriye bakmadan, karanlıkta kayboluruz. Sonunda şunu kabul etmek gerekir: Belki de aşk dediğimiz şey, bir