Seni bir yaz gününe benzetebilir miyim?
Sen daha güzelsin, daha ılımlı:
Sert rüzgarlar Mayıs’ın sevgili tomurcuklarını sarsar,
Ve yazın süresi pek kısadır:
Bazen göğün ateşli gözü fazla kavurur,
Ve sıkça altın teni kararır;
Her güzel güzelliğini kaybeder zamanla,
Rastlantı ya da doğanın değişen düzeniyle;
Ama senin sonsuz yazın solmayacak,
Sahip olduğun o güzellik eksilmeyecek;
Ölüm bile övünemeyecek gölgesinde dolaşmanla,
Sonsuz dizelerimde zamanı geldiğinde:
İnsanlar nefes aldığı, gözler gördüğü sürece,
Bu yaşadıkça, sana da hayat verecek.