weysi kabul
@Orfaless
Babam
Ümit Yaşar O.
Dogarken mi başladi benim son yolculugum Ondan mi öyle geçti o garip çocuklugum Masallarla düşlerle beni hep aldattilar Yaşadigim; en büyük yalandi biliyorum Boşlugu kucaklardim uzatsam ellerimi Düşsem diye beklerdi pusuda bir uçurum Kol gezerdi çevremde acilar ölüm gibi Ben ondan böyle kaldim, ondan karardi ruhum Yagmur mu yagmazdi ne, tarlalar mi çorakti Neden hiç yeşermedi serptigim onca tohum Şimdi ölen bir şey var içimde azar azar Ha söndü ha sönecek yillar önce yanan mum Susmayin biliyorum, ben bir yalan dünyada Gürültülü yaşadim, sessizce ölüyorum
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“İnsanlar onlara ne söylediğinizi
unutabilirler, insanlar onlara ne yaptığınızı da
unutabilirler; ama insanlar onlara kendilerini
nasıl hissettirdiğinizi asla unutmazlar.”
Tolstoy,"uzak ve imkansız Olan bir şey bir anda yakın ve mümkün olabilir"der
Nasip,çok güzel bir ihtimaldir
ALTIN KURAL
İlk başta herkes iyidir.insanların en başta yaptiklariyla değil en son yaptiklarina bakacaksiniz
