Türk tarihini araştırırken ve incelerken ilk Türk kabilelerinin ve boylarının göçebe hayat kültürünü benimsediğini görürüz.
Yaz ikliminde farklı, kış ikliminde farklı yerlerde konar göçerlik yapmaktaydılar.
Ve her zaman nehir ve göl kenarlarını yani sulak ve otlağı bol alanları yurt edinmeyi tercih ederlermiş.
Buna istinaden Aral gölünü pek çok Türk boyunun yurt edindiğini ve kıyılarında birden fazla Türk boyunu barındırdığını görürüz.
Fakat bugün ne yazık ki ilk Türk atalarımıza cömertliğiyle ev sahipliği yapan o gölden eser kalmadığını öğrendim.
Bu insanoğlunun yeryüzüne kaçıncı ayıbı ve kaçıncı hainliğidir bilmem fakat şunu bilirim… Bir gün kafamızı duvara vurduğumuzda artık çok geç olacak.