Çoğu şeye mecbur bırakıldım
Kalbini sök bir kenara bırak dediler
Kefene sarmadan mezara konuldum
çok sevdiğim çiçeği koparıp toprağıma attılar
Bundan sonra böyle yaşa dediler
Yaşamaya dair bir şey bırakmadan
Ölü gibi, yaşamak
Yarım yaşamayı öğrettiler. Mehmet Özbay
Köyde yaşayanların kaderi de bu sanırım. Utangaçlıkları genetik haline gelmiş, söylemek istedikleri çoğu şeyi söyleyemiyorlardı. Birine açılmak, seni seviyorum demek onların bakışlarında belli oluyor ama dile getirmek neredeyse imkansızlaşıyor . Ama şunu da eklemek gerekiyor onların bu hali Çok sempatik duruyor aynı zamanda çok da samimi. Mehmet Özbay
Stêrk ji diherikin nasekinin lê cîhe Xwe
Tenê tu di kurahiya dilê min de mayî
Yıldızlar da kayar durmaz yerinde
Bir tek sen durdun kalbimin en derininde Mehmet Özbay