Özgür Kütüphane
@Ozgur_kutuphane
Öğretmen
Lisans
Zonguldak
109 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Özgür Kütüphane
, bir kitap okuduPuan vermedi·128 syf.·
1 saatte okudu
·Okunma: 07 Mayıs 2026 10:22
·2026 20. kitabı
Reklam
Melisa Kesmez, bu kitabında aslında hepimizin bir şekilde içinde hapsolduğu o "kader motifini" işliyor bence. Karakterler bir yere ait olmak için falan çabalamıyor; aksine, geçmişten gelen ve sanki üzerlerine dikilmiş o görünmez elbiseyle ne yapacaklarını bilemiyorlar bi türlü. Kaçmaya çalıştıkları her şeyin, dönüp dolaşıp hayatlarının orta yerinde durduğunu görmek çok gerçekçi bir duygu yaratıyor insanda.
Yazarın dili o kadar dolaysızki, kaderin o kaçınılmaz akışını karakterlerin günlük halleri üzerinden çok net görebiliyoruz. Sanki ne yaparlarsa yapsınlar, o küçük yuvarlak taşlar gibi bir yerlere sürükleniyorlar işte. Kitapta öyle büyük kavgalar yok, sadece kaderin getirdiği o sessiz kabullenişler ve insanın kendi döngüsünden çıkamayışı var yani.
Kısacası, hayatın bize çizdiği o eski motiflerin bugünkü halimize nasıl yansıdığını merak ediyorsanız bu kitap çok iyi bir örnek. Hiç lafı uzatmadan, en sade haliyle insanın kendi hikayesinden neden kopamadığını anlatıyor. Sakin ama düşündüren, o kaçınılmaz döngüyü resmen yüzümüze çarpan bir anlatı olmuş..
Aslı Tohumcu’nun Taş Uykusu, okurken insanın kalbine koca bir taş oturtan, bittikten sonra da uzun süre etkisinden çıkamayacağın cinsten bir kitap. Hepimizin bildiği ama sanki yokmuş gibi davrandığı o hayatların içine çekiyor seni; o susturulmuş, çaresiz bırakılmış insanların ahını resmen her sayfada duyuyorsun. Yazar elinde bir fenerle toplumun en kuytu, en karanlık köşelerine giriyor ve biz de onunla birlikte darmadağın oluyoruz. Merhametin ve vicdanın aslında ne kadar hırpalandığını görmek insanın içini çok acıtıyor.
Tabii dürüst olmak gerekirse kitap insanı sadece üzmüyor, zaman zaman gerçekten çileden çıkarıyor. "Bu kadar da alçaklık olmaz" dediğin, o iğrençlikleri ve şerefsizce yapılanları gördüğün her an kanın donuyor. Yazar o pisliği, rezilliği anlatırken hiç nazik davranmamış; toplumun leş tarafını, ahlaksızlığını ve insanların nasıl bu kadar canileşebildiğini tüm çıplaklığıyla önümüze sermiş. Bir yandan o masum hayatlar için gözyaşı dökerken bir yandan da dünyanın bu kadar kötülükle nasıl hâlâ döndüğüne öfke duyuyorsun. Ağır, hüzünlü ama bir o kadar da isyan ettiren bir kitap bu.
