Köşedeki çiçekçi seni sordu bu sabah
Burada yok dedim selam söyledi tazeymiş gülleri
Yokluğun gibi
Yürüdüm biraz seni düşledim
Umudumu senle süsledim
Ne dar sokaklar ne boş duraklar
Seni unutmama yardım etti
Senin küçük bir elvedan
Böyle büyük bir aşkı bitirebilir mi
Ne sanıyorsun
Bazen bir kaldırım taşı, bazen bir sokak çalgıcısı
Yani sen İstanbulsun
Gel gitme ben buna dayanamam
Sen olmazsan yaşayamam
Anladım sensizlik bana ölüm
Dağları yıktın başıma gülüm
Olmadı sensiz geçen bir günüm
Gel ağlatma ben ölürüm ..
Çıkmazsan rüyalarımdan
Kâbusların olurum bir gün
Çok gece uykularımı böldün
Çatladım, lan, hırsımdan
Sana değmez
Ben de bilirdim canımlı, cicimli konuşmayı
Ama boş ver
Tatlı bi' tecrübe saydım kendime, bu da benim payım