Merve
@PDrchnm
Bir çocuğun en kötü kâbusu, en büyük korkusudur annesini kaybetmek. Fakat çok az sayıdaki başka çocuklar için kâbusun ta kendisidir anne... Gel gör ki bu çocuklar da diğerleri gibi annelerini kaybetmekten çok korkarlar... Hayatları boyunca peşlerini bırakmayan kabusların başrol oyuncusunu masumca sever, ancak bir yetişkin olduklarında gerçeği kabul ederler... O zaman başlar işte öfke ve pişmanlık... Masum sevgilerinin, korkularının acımasızca kullanıldığını çok sonra fark ederler..
Sayfa 81
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Huzursuzluk, gerginlik, kaygı, samimiyetsizlik, bencillikle yüklenmiş bir bulut gibi çöküyordu üzerine
Sayfa 79
Mıknatısın çiviyi çekişi gibi evrendeki tüm olayları üzerine çekiyordu
Sayfa 32
Hangisi daha acımasız?
Gerçeği söylemek mi? Umudunu beslemek mi?
Sayfa 28
Hangi sabahın güneşi yıkadı seni?
Hangisi daha kirli? Bedenin mi, benliğin mi?
Daha yüksek sesle haykırır konuşulmayanlar,
Sadece hedeftekiler tarafından duyulurlar!