Pınar

İnsanda yavaş yavaş, zorlu yoldan, ya kadere boyun eğiş gerçekleşir ya da keder insanı yıkar ve insan, kederine ve kişisine bağlı olarak bir daha ayağa kalkamaz.
Sayfa 496·Kitabı okudu
Reklam
Bırak ağlayayım! Geleceğe değil, geçmişe ağlıyorum....soldu, gitti....Ağlayan ben değilim, anılar.....
Sayfa 494·Kitabı okudu
Benden nefret etmeyeceksin değil mi? Ne için? Sana yaptığım her şey için.... Ne yaptın ki? Seni sevdim!
Sayfa 490·Kitabı okudu
Alıntı
Bu nasıl bir hayat, hep endişe, hep kaygı! Ne zaman dingin bir mutluluk, huzur içinde olacağız?
Sayfa 450·Kitabı okudu
Alıntı
Çalış da çalış, it gibi çalış! Ne için?
Sayfa 354·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam