Herkesi her zaman memnun edemezsiniz. Bu uğur da yapılan uğraşlara son vermek sağlıklı olandır. Bunun konuda güzel bir olumlama şöyle olacaktır: "Başkalarının benim hakkımda düşündükleri beni ilgilendirmez:, Çocuklar, "Komşular ne der, ne düşünür' sorularıyla büyürler.
Komşulardan, akrabalardan ve öğretmenlerden onay almak onlar için öylesine önemlidir ki, bu yüzden içimizdeki çocuğun, başkalarının ne düşündüğü hakkında endişe etmeye son vermesi, öyle ki hiçbir şekilde takıntı haline getirmemesi için yeniden programlanması gerekir. Bu programlama bilinçaltı seviyede, yani çocuk ego durumunda yapılmalıdır.
Tedavi duygusal seviyede şöyle ilerler:
Danışanın, herkesi memnun etmesinin öğretildiği zamanlara gitmesi istenir. Sonrasında, başkaları için rol yapmasına gerek olmadığı ve komşuların ne düşündüğünün gerçekten önemli olmadığı içindeki çocuğa yeniden öğretilir.
Çocuğun sahte bir benliği varmış gibi davranmasına gerek yoktur. Sonraki adımdaysa içindeki çocuğun gerçek duygularını, yani gerçek benliğini ifade etmesi için onu teşvik edersiniz.