.........yağmurlu bir gün
yemişlerden ve senden uzak
- daha bir tek ağaç baharı açmadı
kar yağması ihtimali bile var-
Bursa Cezaevi'nde
acayip bir duyguya kapılarak
ve kahredici bir öfke içinde inadına yazıyorum bunları,
kendime eve sevgili insanlarıma inat.
''Toprağın ismiyle başlarız söze.
Sen ki topraksın
seni sevmeyi bilmeli.
Sendedir ekinimizin tohumu
ve yapılarımızın temeli.
Demirimiz ve kömürümüz sendedir.
Sendedir rüzgarların gibi geçen ömrümüz,
sendedir...
Sen ki topraksın
durup dinlemeden değişirsin
Sen su damlalarında halkeyledin bizi.
Biz seni değiştirip
değiştirmedeyiz kendimizi...''
Öküzler topalları sever,
çünkü topallar ağır yürürler.
Öküzler topalları sever,
ceviz ağaçları sevmez topalları:
çünkü topallar sıçrayamazlar yemişlere,
çünkü üzerlerine çıkıp
silkeleyemezler dalları.
Ceviz ağaçları sevmez topalları...