Odada ikimiz.
Konuşuyor o:
-'' İsterdim ki ben,
bir kitap bekçisi olayım
camları güneşli bir kitap evinde.
Duyduğum zevklerin en doyulmazıdır -
yıldızlı cenup denizlerinin alevinde
sabahlar gibi
sevilen bir kitap başından sabahlamak...''
........ ve insanlar ellerini korkmadan düşünmeden
birbirlerinin ellerine bırakarak
yıldızlara bakarak:
- ''Yaşamak ne güzel şey!''
diyecekler;
bir insan gözü gibi derin
bir salkım üzüm gibi serin
bir ferah
bir rahat
bir işitilmemiş şarkı söyliyecekler.
O mavi gözlü devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Mini minnacıktı kadı.
Rahata acıktı kadın
yoruldu devin büyük yolunda.
Ve elveda! deyip mavi gözlü deve,
girdi zengin bir cücenin kolunda
bahçesinde ebruliiii
hanımeli
açan eve.