Onu her görüşümde içim mutlulukla doluyor olsa da etrafında olmanın en zor yanı bu tavırlarıydı. Yaptığı aptalca şeylerin canımı ne kadar yaktığının belli olmasından nefret ediyor, bunu fark edebileceği düşüncesinden rahatsız oluyordum.
Çocukken ortak bir şeyler bulmak daha kolay oluyor. Tıpkı yalnızlık gibi, unutmamız beklenen anne babalarımız gibi, çayırlarda kovalamaca oynamak için yapmamız gereken işlerden kaçmanın verdiği zevk gibi.