“ Pazartesi hep en sevdiğim gün olmuştur.
Yeniden başlama fırsatıdır.
Geçmiş hatalarınızın tamamen silinmediği ama yalnızca tozunun kaldığı yeni bir sayfadır. “
Agatha Cristie’nin Doğu Ekspresinden hemen sonra okuduğum ikinci kitabıydı. Özellikle iki kitapta da fazla karakter olması insanı zihnen yoruyor bence ama Doğu Ekspresinde Cinayet kitabının sonu , kurgusu mükemmel olmasına rağmen çok içine çekmiyordu bence acaba katil kim hissi çok yoktu . Belki kişileri sadece dedektifin gözünden anlattığı kadarıyla duyduğumuz için . Ama bu kitap acaba katil kim hissini fazlasıyla veriyor . Sinirimi bozan tek şey ( spoiler sayılabilir) bazı cinayetlerde herkes beraberken biri öldüğü halde hala birbirilerinden şüphe etmeleri . En azından katil belli olmasın diye aşırı detay verilmese bile hepsinin bir arada olmadığı belirtilebilirdi. Sürekli “bunların hepsi birlikte değil miydi , nası birbirilerinden şüphelenirler ne kadar mantıksız” diyerek sinirlenirken buldum kendimi . Onun dışında aşırı sürekleyici ve sonu asla tahmin edilemeyecek bir kitaptı . Yazarın diğer kitaplarını da araştırmayı düşünüyorum . Polisiye , cinayet vb. seviyorsanız kesinlikle şans verin.
On KişiydilerAgatha Christie · Altın Kitaplar · 202143,6bin okunma