Hume'un skeptik olarak nitelendirilmesinde en büyük etken içinde bulunduğu çağda nedenselliğe dayanan bilimler hızlı bir biçimde ilerlediği halde, neden ve etki arasındaki ilişkideki zorunluluğu alışkanlık sonucu oluşan bir inanca dönüştürmesi, yani nedenselliği subjektif zihni bir alışkanlığa dönüştürmesidir.