Pelin Demirtaş Okay
@Pelookur
Çocuklarda olmasa…
Şu anda okuduğu kitaplar
Anne-babalık deneyimi, çocuğunuzia ilişkiniz üzerinden sizi kendi çocuklu ğunuza ve çocukluğunuzdaki anne-babayla ilişkinize götüren ve bunları kendi anne-babalığınızda yeniden yarattığınız bir süreçtir.
Reklam
Çocuğumuzun varlığı bizimkinden ne kadar bağımsızsa o kadar iyi anne-babayız demektir.
Örneğin bana kötü davranan sevgilimi/eşimi değiştiremem -ve nitekim herhangi birini de ğiştirmeyi de zaten düşünmemem gerekir-; ama bana kötü davranan sevgilimle/eşimle ilişkimi bitirebilirim. Bize bitirme özgürlüğü tanınmayan ilişki gerçek bir ilişki değildir. Buna, anne babamızla ilişkimiz de dahil.
Kendisi saygı görmeyen bir çocuk, bir başkasına saygı göstermeyi nasıl öğrenebilir? Bizim çocuğa hiyerarşik bir ilişki dahilinde öğrettiğimiz şey, saygı değil, olsa olsa itaat ola bilir. "Büyüğe saygı" klişesi adı altında ona kendisini aşağıda, yani "alt" hissettirdiğimiz ve "üst"üne itaat etmesini öğrettiğimiz çocuk, tabii ki hayvanlara eziyet edecek, sınavda hile, oyunda mızıkçılık yapacak, yalan söyleyecek ve sonra kendisini "üst" hissedeceği bir paye bulur bulmaz altını ezecektir. Aynı, bu çocuğun anne/baba olunca kendi çocuğuna yaptığı gibi.
Reklam