Anton Çehov bir öyküsünde: 'Hayata karşı ilk küskünlüğümüz; yanımızda sandığımız kişileri, karşımızda görmemizle başlar.' derken Aliya İzzetbegoviç’te şöyledi diyordu: “Ve her şey bittiğinde; hatırlayacağımız şey düşmanlarımızın sözleri değil, dostlarımızın sessizliği olacak.”