Kübra Koç

Kübra Koç
Dışımız serseri içimiz kütüphane
Çünkü baltanın unuttuğunu ağaç hatırlar
Sayfa 61·Kitabı okuyor
"Bu dünya bir okul, biz de onun öğrencileriyiz. Her birimiz buradan geçerken bir şeyler öğreniyoruz. Bazı insanlar sevgiyı, nezaketi öğreniyorlar. Diğerleri, korkarım, tacizi ve vahşeti. Ama en iyi öğrenciler, zorluk ve zulümle karşılaştıklarında bundan cömertlik ve şefkat çıkarabilenlerdir. Çektikleri acıları başkalarına yaşatmamayı seçenlerdir. Ve insan ne öğrenirse, mezarına da onu götürür yanında."
Sayfa 60·Kitabı okuyor
Birisini sevdiğin zaman öyle olur o kişinin yüzünü gözkapaklarının arkasında, fısıltılarını da kulaklarında taşırsın, öyle ki yıllar sonra bile, derin derin uyurken rüyanda görebilir ve duyabilirsin onları.
Sayfa 59·Kitabı okuyor
Yüreğinin duyduğunu kulak asla unutmaz
Sayfa 58·Kitabı okuyor
Yetişkinler, sevinçlerini ve meraklarını şaşırtıcı derecede iyi gizleyebilseler de endişelerini maskeleme konusunda pek iyi değillerdir. Çocuklarda ise durum tam tersidir. Çocuklar endişelerini ustalıkla bastırıp üzüntülerini gizleyebilirler, ancak heyecanlarını ifade etmemek zor gelir onlara. Büyümenin anlamı budur bir bakıma: Saf mutluluk ve neşenin tüm ifade şekillerini bastırmayı öğrenmek.
Sayfa 49·Kitabı okuyor