Beni sevdiğin… yalandı,
Ama ben, her kelimene inandım.
Gözlerinle çizdiğin düşlere,
Bir ömür sığdırabileceğimi sandım.
Sustuğunda bile dinledim seni,
Bir gün döner sanıp bekledim.
Meğer sessizliğin bile yalandı,
Ben sadece kendimi kandırdım.
Gidişin, bir hançer gibi saplandı,
Ama en çok, kalışsızlığın yaktı içimi.
Bir neden aradım kalmak için —
Yoktu. Hiç yoktu. Bir tek iz bile...
Oysa gitmek için bin neden vardı,
Ve ben hepsini tek tek ezberledim.
Artık ne gözyaşım kaldı sana,
Ne de içinde sen olan bir cümlem.