PERI
@Peri_111
Sevmek için güzele mi bakmalı çirkin bir tende güzel bir ruh kalbi bağlayamaz mi...
45 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
Zaten ölüp gideceğim,
Ne diye çabalıyorum hâlâ?
İnsanların gönlünü hoş tutmakla geçti ömrüm,
Peki ya benim gönlüm?
Kim sordu, "İyi misin?" diye içten?
Kim tuttu elimden, gerçekten düşerken?
Aman üzülmesin dedim,
Kırılmasın diye sustum.
Kendi içimde fırtına,
Dışımda sahte bir huzur sundum.
Hep benden beklediler,
Verdim, verdim, tükendim...
Sonra ne mi oldu?
Sırt çevirdiler birer birer.
"Sen güçlüsün," dediler,
Oysa en çok ben yoruldum.
Ben de isterdim bir omuz,
Yorulunca yaslanacak…
Bir çift göz,
Beni gerçekten görecek.
Ölüm, sadece ölmek değildir,
Ölüm, her gün biraz daha
hayallerin yitirildiğini görmek demektir.
Yaşama sevincini
biraz daha kaybetmek demektir,
her gün daha fazla
yok oluşunu izlemek demektir.
Her sabah uyanıp
içinde bir parçanın eksildiğini hissetmektir,
eskiden güldüğün şeylere
şimdi sessizce bakmaktır.
Sevdiğin sesleri unutmak,
renklerin solduğunu fark etmektir.
Ölüm, bedenin değil,
ruhun susmasıdır aslında.
Adım adım silinmektir aynalardan,
ve kimsenin fark etmemesidir
senin azaldığını.
O kadar kırgınım ki…
Her şeye, herkese,
Ama en çok da kendime.
Güvendiklerim,
Yolun yarısında dönüp gitti,
Ben ise hâlâ orada,
Elim uzanmış, kalbim açık bekler gibi.
İyiliğimi aldılar,
Ama kıymetini değil,
Sustum, sustum…
Yine de içimde fırtınalar dile geldi.
Ben onları iyileştirmeye çalışırken,
Meğer kendimi parçalıyor,
Kendi yaralarıma kör bakıyormuşum.
Şimdi sessizliğim bile yorgun,
Gözlerim bile küskün.
Yine de dimdik duruyorum,
Çünkü bu savaşın adı:
Benimle yüzleşmek.
Her kırık parçamdan bir ben daha doğuracağım,
Ve bir gün,
O gidenler yalnız kaldığında,
Ben içimdeki ışığı yeniden yakacağım.