Biz bir hayvan sahiplendiğimiz zaman ondan beklentilerimiz vardır. Eğer sahiplendiğimiz hayvan bize ilgili, eğlenceli, istediğimizi anında yaparsa biz o hayvanı daha da benimseriz. Daha güzel mamalarla besleriz. Yani bi bakımdan hayvanın rızkı, sahibi olan bizim elimizdedir. Ve biz bu hayvanı yaratmadık sahiplendik; sahiplendiğimiz hayvandan bir beklentilerimiz var. Beklentilerimizi nasıl karşılarsa geri dönüşü de öyle olacaktır. Yani sahiplendiğimiz hayvandan beklentilerimiz var. Şimdi yaratıcımız olan Allah, bizi yarattığı halde bizden ona ibadet etmemizi, itaat etmemizi istemesi gayet olağan bir durum. Ve bununla paralel olarak nasıl ki biz sahiplendiğimiz hayvana bizim istediklerimizi yaptığında ona daha güzel bir yaşam önüne seriyorsak, Allah’ımız da biz istediklerini kendisine verdiğimizde bizim hayatımızı güzelleştirmesi gayet olağan bir durum olacaktır. Dolayısıyla bekleyerek, durarak Allah'imizdan bizim hayatımızı güzelleştirmesini beklemek, boş bir bekleyiş olacaktır.
Kim Allah’a ve Peygamber’e itaat ederse, işte onlar Allah’ın kendilerine nimetler verdiği peygamberler, sıddîklar, şehitler ve sâlihlerle beraberdirler. Bunlar ne güzel arkadaştır!
Nisâ suresi/69. Ayet