Öncelikle Bu Kitabı Bana Hediye Eden Kıymetli Sevgi ozan Hocama Çok Teşekkür Ediyorum. İlk Felsefi Kitabı Olmasına Rağmen; Üslubu, Edebi Dili, Akıcılığı Ve Sürükleyiciği Şahaneydi. Sanki İnsanın Ruhuna Tutulmuş Bir Ayna Gibi...
İçimizdeki Zincirleri Kıran Bir Anahtar Misali. Her Sayfasında, İnsanın Kendi Karanlığıyla Yüzleşmesini Ve O Karanlıktan Doğan Işığı Bulmasınına Şahit Olacaksınız.
Okudukça Yazdım, Yazdıkça Zincirlerimden Kurtuldum. Kitap Bana Gösterdi Ki, Kelimeler Yalnızca Anlatmaz, Aynı Zamanda İnsanı İyileştirir. ( Yüreğe Dokunur ) Bir Kuş Gibi Hafifler İnsan... Ağırlıklarından Kopunca Özgürlüğün Tadını Hissedersin.
“Bir Şeyin Parlaması İçin Önce Sönmesi Gerekir.” Der Sevgi ozan . Her cümle, Bir Arınma Çağrısı. Sahte Işıklardan Uzaklaşmak, İçsel, Ruhsal Sessizliğe Ulaşmak Ve Gerçek Parlamayı Orada Bulmak. ( Deruni )
Son Olarak Ozan’ın dili, Bazen Keskin Bir Bıçak Gibi, ( Sorgulamanın Zirvesi ) Bazen Bir ANNE ŞEFKATİ KADAR YUMUŞAK.
( Merhamet )
Bu Kitap, Bir Uyanış Çağrısıdır, Felsefeyi Sevenler İçin...
Bu Yolculukta Bana Ruhsal Aynayı Tutan Sevgi Ozan’a Kalpten Teşekkür Ederim. Başarılarının Devamını Diliyorum.
Okumak Özgürleştirir...
Keyifle Okuyun...