İnsanın alaycı ve beceriksiz dostu olacağına, lejyon dolusu düşmanı olması daha iyidir.
Ölüm korkusuyla kontrol altına alınamayacak tek bir tutku bile yoktur.
Düşünce ve duygunun düzene girmesi ancak yavaş, sabırlı ve sakin düşünme yoluyla gerçekleşir. Bu tür değişimler laboratuvardaki harika kristal oluşumlar gibidir.
Bir fikir kafamızdan öylesine geçip gidiyorsa bizim için değersizdir ve başından hiç var olmamış gibidir.