Gibberish herkesin zihinlerine ne gelirse yüksek sesle söylemelerine izin verildiği
meditasyondur. Ve tanık olan tek kişi ben olduğumdan insanların söyledikleri, anlamsız,
alakasız şeyleri dinlemek öylesine keyifliydi ki.
Pek çok insan, pek çok şeyden kaçınmaya çalışır ve aynı şeylerin içine düşerler. Herhangi bir şeyden çok büyük bir çabayla uzak durmaya çalış ve aynı çukura düşmen kaçınılmaz hale gelsin. Kaçınamazsın; kaçınmanın yolu bu değildir.
Gevşe. Çok çabalama çünkü çok çabalayarak değil, rahatlayarak farkında olabilirsin.
Serinkanlı, dingin, sessiz ol.
Çok kavramının içi artık o kadar boş geliyor ki bana. Kime göre çok, neye göre çok?
Herkesin çoku birbirinden o kadar farklı ki. Bu yüzden çok sevilmeyi/sevmeyi istemek de mantıksız geliyor. Güzel sevelim/sevilelim...