Pılıng Qumık
@Pilingedepe
3 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Bazı gerçekler vardır ki inanmak kabullenmek istemez yürek tıpkı silah yoldaşlarının dönüşü olmayan zamansız gidişleri gibi. Bizleri yaşama bağlayan temel değerlerimizden biridir silah yoldaşlığı. Birlikte göğüsleriz en büyük zorlukları birlikte aşarız en ifadesi zor acıları. Sevgilerin en yücesini bağlılıkların en anlamlısını barındırır özünde. Her çatışma haberi geldiğinde yüreğin yoldaşlarınla çarpar onlarla yaşarsın o çatışmalı anları. Merakla beklersin sonuçları. Sonra bir haber gelir kurşun gibi iner yüreğine tıpkı bir yoldaşın şahadet haberi gibi
Reklam
Bu gün bir başka gün ama aynı sensiz aynı senden uzak aynı kalabalık yalnızlıklara boğulan bir gün. Bugün bir resmini gördüm. Yine iri iri açmıştın gözlerini öyle sade bir güzelliğin ortasındaydın. İşte şimdi şu anda yüreğimizin en canlı hücresinde bizimleydin.
Kırlangıçlar uçardı
Uzanıp saatlerce onlara bakardım. Onların yaşamına yerleşmiş gibi yaşamım. İzlerdim onları onlarda bulduğum kendimi. Onlarla onları yaşardım. Gözlerimi kapattığımda yavruların açıkağızları gelirdi gözlerimin önüne. Her sessizlikte onların açlığını duyumsardım. Her mutlulukta bir birliktelik bir kavuşma var sanırdım. Her şenlikte anne kırlangıçların gelişini duyumsardım.
Şimdi gidenlerimizi beklerken kendimi o kırlangıç yavrularında görüyorum. Yaşamın bekleyişlere kilitlendiği anlarda hem de kanatsız uçmaksız çaresiz bekleyişlere sığınıyorsam yavru bir kırlangıçtan başka neyim ki.
Ama giderek büyüyor ve dünyama doluyorsun.
İlktin diyorum. Neyin ilki olduğunun ifadesini düşünüyorum. Neyin ilki Bir bambaşkalık vardı bir farklılık ayrıcalık. Tam çözülemeyen ama yaşantılara dolan ve yokluğu hemen belli olan bir dopdoluluk. Olmadığında özlem hatırlayış anmak ve anlatmak. Özlem duygusu insanın duygu haritasını çırılçıplak ortaya seren bir gerçeklik. Dile gelsin ya da gizlensin bu böyle. Tanımak paylaşmak ve birlikte bir yaşamı hissetmek için acele etmek. Zamanın sonsuzluğunda bizlere bahşedilen küçük aralıklarda sonu kutsal sevgilere ulaşacak patikalar oluşturmak o patikalardan gidip gelmek. Bazen severken katlettiğimi düşünüyorum. Sevgi çaylağı olduğumu bir kez daha anlıyorum. Yol arkadaşlarıma olan sevgimi nasıl ifade edeceğimin beceriksizliğini öyle çok yaşıyorum ki. Bunu yapmıyor değilim ama yetmiyor hissediyorum.
Susuyorum yine. Solgun susmalara gömülüp kalıyorum.
Çiçekler soldu
Senin için topladığım çiçekler seninle soldu. Ve şimdi çiçek kurusu gitmelerin acısına bıraktı yerini. Bir demir soğuğuna.Paslı ve derin. Papatyalar birer birer bıraktı yaprağını yanı başına. Sonrası bir solgunluktu ve yayıldı zamanımıza.
Mayıslı gülüşlere açılmıştık birlikte. Yeniden doğar gibi karşılamıştık Yüreğimize dolan coşku ırmaklarını birlikte katmıştık özgürlük mücadelemizin denizine.
Şimdiyse bir sonbahar sarısı doluyor içime damla damla.Sen sem soluğunla doluyorsun içime. İnanmıyorum ya da kabullenemiyorum demek. Öyle anlamsızlaşıyor ki. Yaşadığım her anıma aldığım her nefese dudağımdan dökülen her sözcüğe yerleşiyorsun. Öyle küçüksün öyle yaşanmamışlıklarla dolu henüz yarım bile olamayan.
Reklam