İnsanlar şehir gibiydi.Bazı kötü yönleri var diye bütün şehirden nefret etmezdiniz. Sevmediğiniz yanları birkaç tane tehlikeli ara sokağı ve mahallesi olabilirdi ama bir şehri yaşanır kılan şey iyi yönleriydi.
O derginin kapağına -bir kara delik resmine- bakarken, aslında kendine baktığını fark etti. Be kara deliğe. Can çekişen, kendi içine çöken bir yıldıza.