Tarih öncesi insan cinselliği hakkındaki alternatif görüşler hakkında düşünürken, standart anlatının iki iç içe geçmiş varsayım etrafında döndüğünü aklınızda tutun:
•Tarih öncesi anne ve çocuk, erkeğin sağlayabileceği ete ve korumaya muhtaçtı.
•Kadın cinsel özerkliğinden vazgeçmeliydi ki erkek baktığı çocuğun kendisinin olduğundan emin olabilsin.
Bu uçarı seks kulağa hayvansı mı geliyor? Gelmemeli. Hayvanlar alemi uzun aralıklarla, yalnızca dişinin yumurtladığı sırada seks yapan varlıklarla dolu. Yalnızca iki tanesi üreme dışındaki sebeplerle hafta boyu yapabilir; biri insan, diğeri de insana çok benzer. Demek ki değişik partnerlerle zevk için seks daha hayvani değil, insani. Diğer bir deyişle fazlasıyla abaza bir maymun insan gibi davranırken, senede yalnızca birkaç kereden fazla seksle ilgilenmeyen adam ya da kadın ise kelimenin tam manasıyla 'hayvan gibi davranıyor' olur.
De Waal, bu iki insansı tür arasındaki davranış farkını şöyle özetliyor: "Şempanzeler seksle ilgili meseleleri güçle, bonobolar güçle ilgili meseleleri seksle çözerler."
Değişik çalışmalar gösteriyor ki kadınlar yumurtladıkları dönemlerde, doğurgan olmadıkları dönemlere göre kocalarını aldatmaya (çift dışı birleşmelere) daha fazla ve doğum kontrolü kullanmaya daha az meyilliler. Dahası yumurtlarken aylık döngülerinin herhangi bir dilimine kıyasla daha fazla parfüm kullanıp, daha çok mücevher takıyorlar. Ve maço görünümlü (güçlü genlerin fiziksel işaretlerini taşıyan) erkeklere daha fazla ilgi duyuyorlar.