İçimde çatlamış bir bardak var.
Su koysam damla damla kanıyor,
Kimse görmüyor sızan yarayı.
Dudağımdan dökülen her "iyiyim",
O bardaktan sızan yalan oluyor.
İçi boş, dışı süs... Tıpkı benim gibi.
"Geçer" dediler, geçmedi.
"Unutursun" dediler, unutmadım.
Çünkü bazı kırıklar yapışmıyor,
Sadece alışıyorsun kanamaya.