Çetin
@PirSerhildan
Cehennem yürekli bir yiğit
Bazen geçmiş, ölü gölgeler gibi uzaklaşır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Zulüm altında ki biri pişman olmaz.
güzel şeylerin, beklenmedik sevinclerin yarım kalmasını, bir kader gibi kabullenmiştik zaten
Dengbêjler olmasaydı hâlimiz yamandı! Onlar tarihin kör karanlığında sesle- riyle ruhumuzun ışığını korudular.
Oysa dönmek, bir ihtimal bile değildi. Ölmeye gidiyordum. Dağdaki her gün bir ömre bedeldi benim için. Kaç gün kalırsam, o kadar insan kadar yaşamış olacaktım. Bir ay mı? Azdı, ama yine de yeterdi. Bir yıl mı? Mucize olurdu bu. Gözüm arkada kalmazdı. Ölmeye, ilk adımda ölümü kabul ederek gitmeye şartlanmıştım. Yarın ne olacaktı, bilmiyordum; umurumda da değildi. Sadece gitmek vardı içimde. Gitmek... Büyük ihtimalle ölmek. Milyonda bir de olsa dönmek! Ama milyondaki bu bir ihtimal öyle büyüleyiciydi ki, "Ölmesek, devrimi yapıp döneceğiz; sonra başka halkların özgürlüğü için onların dağlarına çıkacağız!" Bu ihtimali öyle büyütüyor, bazen öyle yakın, o denli olası görüyorduk ki; şimdi, şimdi değilse yarın, aslında gerçekleşmiş de biz onun içinde yaşıyor, devrimi öyle algılıyorduk. Özgür yaşam dağlardaydı. Onu dağlardan indirip her yere, şehirlere, tüm topluma yaymak için gidip getirmemiz gerekiyordu.