Allah dünyayı ve içindekileri yaratmadan önce gelmiş ve gelecek bütün insanların ruhunu yaratmış kâlû belâ da ve her
ruha esmalarından bahşetmiş.
Ruhlar ilk yaratılışta Allah'la beraber olduğu için hep O'nu özlermiş, hayatında hep bir şeyler eksik kalırmış.
Ruh en mükemmeli tattığı için dünyevi her şey de mükemmeli en güzeli ararmış.
Ulaşamadığı bütün dünyeviliklere üzülüp onunla tamamlanırım sanırmış ama nafile tabi...
Maharet ruhu ilk görüşte attıran Rabbin aşkını bulmaktan geçmez mi ?
Ey mutmain olan nefis Rabbine geri dön .(Fecr)
Oyuncağı elinden alınmış bir çoçuk kırgınlığı var içimde ama çocukken bu acı öylece yapışmıyodu en kuytu köşeme, yaşım arttıkça acının misafirliği de artıyo sanki en derinimde…
Iman içselleşince ibadetler bir zorunluluk olmaktan çıkar, bir buluşmaya dönüşür. Namaz, artık "farz" olduğu için değil,
"özlenilen bir vuslat" olduğu için kılınır. Oruç, bedene yük değil, ruha hafiflik olur.