Küheylan

Küheylan
@Poem0
Büyük üzüntüler gibi büyük sevinçlerde de daima evimi hatırlarım. Çünkü evimde daha kolay cesaret bulur veya mutluluğu daha geniş ölçüde tadacağımı bilirim. Dışarısının bütün ayartıcılığına rağmen önce evimize dikkat edecek, evlerimizi imar edeceğiz. Evine sığmayan, dünyaya sığamaz!
Reklam
Bir müzisyenden duyduğum cümleleri hatırlıyorum: “Her çalgıcı yalnız kendi çalgısını düşünür. Kendi küçük işine kulak verir yalnız. Ancak eserin güzelliğini bilir, kimse dinlemese bile, bu işe katılmaktan zevk alır.” Yaptığımız işi güzel yapalım, hayata bir renk kattığımıza inanıp, bundan da mutlu olalım.
Ölüm hepimizi mağlup edecek. Ölümün yanında her şey küçüktür. İnsanın yüreğinde ne vardı da birbirimizi küçümsememize yol açıyordu.
Parlak cümleler kurmanın sırası değil! Birbirimize komedi oynadığımızı, ancak, ne yazık ki, çok kötü oynadığımızı görüyorum.
İbsen’in “Dostlar” diye başlayan bir cümlesi var. Bu cümleden, “dostlar” kelimesini kaldırıp, yerine “bazı insanları” koyduğumuzda, cümle harika bir tasvire kavuşuyor. “Bazı insanlar, size yaptırdıkları şeylerden çok yapmanızı önledikleri hareketlerden ötürü tehlikelidir.” Bu arada, dostluk kelimesine itirazımın nedeni de Müslüman oluşumdur. Bir Müslüman olarak dostluklarımızı, ahiret hesabı üzerine kurduğumuza inanıyorum. Dostluğun doğasında birbirimizin elinden tutmak, yüreklendirmek, esenlik olmak vardır.
Reklam