Mutasavvıflar için aşk, sadece dünyevi bir duygu ya da ilişkiden daha derin bir şeydir; o, insanın Tanrı’ya olan en yoğun arzusunun, sevgisinin, teslimiyetinin bir yansımasıdır. Tasavvuf yolculuğunda, aşk, bir anlamda insanın kendi özüne, ruhunun derinliklerine yolculuğu olarak da kabul edilebilir.