Bûtimâr; denize aşık bir kuştur. Her gün kenarına konduğu suya uzun uzun bakar ve “Bu deniz bir gün kurursa, ben ne içerim?” diye endişe eder. Bu ölçüsüz aşk Bûtimâr’ın sonu olur, kenarından ayrılmadığı ve içmeye kıyamadığı denizin yanı başında susuzluktan ölür.
Düşünebiliyor musun
Çocukları bakışlarından vuruyorlar
Çocuk ölüyor ama Bakışları dip diri...
Böyle bir coğrafya burası
Kimsesi olmayanların Hiç kimsesizlerin ülkesi...
Yangın yeridir belki yüreğim, iç çekişidir belki rüzgarın bir cinayet sabahında, kör bir kurşun sesidir,belki uzaktan gelen, belki de hiç gelmeyen,gelemeyen ...