Havva'nin, doğururken avucladigi toprakta aramışım seni.
Bulduğumda adem gibi sevinmişim.
Biraz da ağlamışım hıçkırarak.
Adem de ağlamıştır.
Hıçkırarak, eminim.
Tutup adak adamışım, tarih öncesi yalnızlığımı.
Şiir olmuş, hikaye olmuş.
Yasaklamış havva, şiiri ademe.
Tanrı yasaklamıştı da elmayı, dinlememişti Havva.
Ben kalem oluvermişim tutuşmuşum ihtiyarın eline.
Taa o zamandan yuvarlamışım şiiri.
Ki seni anlatacak kadar biriksin diye.