Kendi hirasını arayan biri
De ki: “Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?(Zümer-9)
Ben bir taşralı tecessüsüyle sürüklendiğim o gürültülü dünyadan, kitapların âsude inzivasına iltica ettim.
Cemil Meriç
Yapılan araştırmalarda, dua eden çocuklarda, sorumluluk duygusunun arttığı ve kıskançlık, kötülük gibi eğilimlerinin de de hatırı sayılır şekilde azaldığı görülmüştür. hatta ara sıra bile olsa dua eden çocukların, allah'la celle celeluhu olan bu temasları; onların hem zihin, hem de ahlaki gelişimlerini diğer çocuklardan farklı hale getirdiği ortaya çıkmıştır. (wolpe, 1995: 216-217).
Anneler, çocuklarının Allah'ı celle celeluhu hatırlamasını istiyorlarsa onlara dua etme yolunu mutlaka göstermelidirler. Çünkü dua; çocuk ile Allah celle celeluhu arasındaki en kadim iletişimdir. Çocuk, elini semaya kaldırır kaldırmaz Allah'ın celle celeluhu varlığını kalbinde hissetmeye başlar. Ve dua ederken sonsuz kudret sahibi ile bir bağ kurar. Çünkü dua; küçükten büyüğe, aşağıdan yukarıya doğru yükselen bir taleptir.
Çocuğun Allah'ı celle celeluhu hatırlamasındaki en klasik yol, yaptığı ibadetlerdir. İbadetler, çocuğun bütün yaşamını kuşatır ve bütünüyle etkisi altına alır. Ve ibadet eden çocuklar, ibadet etmeyen diğer çocukların erişemediği ve başka hiçbir yerde bulunmayan bir güç kaynağına erişerek sürekli Allah'ı celle celeluhu hatırlamaya devam ederler. Çünkü ibadet atmosferi, çocuğun ruh dünyasının oluşumunu çepeçevre kuşatır ve çocuğun gelecek hayatında ona bulunmaz fırsatlar sunar.
Yeni yürümeye başlayan bir çocuk tabiatta gördüğü her yeni şeye çok fazla dikkat kesilir. Bir karıncayı, bir kediyi, renkli bir kelebeği veya bir çiçeği gördüğünde kalbinde bir kıpırdanış olur. İşte bu anlar uyanış anlarıdır. Anneler çocuklarına: "İşte bunun adı kedi, bu da kelebek." demeden önce: "Bak evladım bunun adı kelebek, bunu Allah celle celeluhu yarattı. Bu da çiçek, bunu da Allah yarattı. Allah celle celeluhu hepimizi yarattı. O her şeyi bilir ve onun sözüne hiç itiraz edilmez." demelidirler.