Pınar Taş
@Pr_t
Kendi hirasını arayan biri
De ki: “Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?(Zümer-9)
Ben bir taşralı tecessüsüyle sürüklendiğim o gürültülü dünyadan, kitapların âsude inzivasına iltica ettim.
Cemil Meriç
Allah'ı hatırladığında çocuğun minnet ve şükür duygularını yeterince hissetmesi gerekir. Bunu hissetmesi için: Elindeki lezzetli bir yiyeceğe işaret edilip: "Bunu kim yarattı?" diye soru yöneltilerek "Allah" diye cevap vermesi sağlanır. Bunun sonucunda da onun Allah'a karşı minnet duygusu pekişir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ve Allah'ı tam tanımış her çocuğun, Allah'ı hatırladığında ona karşı bir hayranlık duygusu hissetmesi gerekir. Buna sahip olması için ona: "Kuşları, dağları, anneni babanı ve bütün dünyayı kim yarattı?" gibi sorular yöneltilip “Allah" diye cevap vermesi beklenir .
Allah'ı hatırladığında çocuğun kalbi en üstün sevgiyi hissetmelidir. Bunu hissetmesi için ona:
"Annen en çok kimi seviyor?" "En çok kim sevilmeli?" şeklinde sorular sorulur ve "Allah" demesi sağlanır. Böyle söylediğinde kendisi de Allah sevgisini her şeyin önüne geçirmeyi öğrenir.
Çünkü bizler İslami olana karşı merhametten de, İslami olmayana karşı nefretten de sorumluyuz.
Okuldayken "öğretmenim" konulu bir şiir yarışmasına katılacaktım ve bunun için bir şiir seçtim. Olur da yarışmayı kazanırsam şiiri bütün okul önünde okuyabilirim düşüncesiyle evde sürekli o şiiri okumaya başlamıştım. Nihayetinde babam okuduğum şiiri duymuş olacak ki beni yanına çağırdı ve: "Evladım, bu şiir peygamberden başkasını çok fazla övmüş. Bunu göndermeyelim." dedi. Babamın bu sözü benim için peygamberimize karşı vicdani bir sorumluluğa dönüştü ve böylece o şiiri göndermekten vazgeçtim. Yarışmaya katılmaktan da vazgeçtim çünkü yarışmaya az kaldığı için başka bir şiir seçememiştim.
Sonunda ise çok ilginç bir hadise oldu. Benim göndermekten vazgeçtiğim aynı şiiri gönderen kişi birinci seçilmişti. Ve böylece ben, birincilikten de ödülden de mahrum olmuştum. Fakat o gün ilk kez, Allah için bu büyük ödülden vazgeçmemin, bana çok büyük bir inanç şuuru kazandırdığını fark ettim. Belki eğer o sahnede o şiiri okusaydım, kendimi bu kadar güçlü ve kararlı hissetmeyecek- tim. Ve Peygamberimizi öveceğimiz kadar, hiçbir insanı övemeyeceğimize dair bilinci de fark etmeyecektim. Bu hayatımın en büyük dersi olmuştu."