YIKIM
Her an dolanıp durur dört bir yanımda şeytan;
Çevremi kuşatan bir incecik havadır bu.
Solur, duyarım, odur ciğerlerimi yakan,
Ve doldurur içimi sonsuz, suçlu bir arzu.
Bazen o büyük sanat aşkıma kulak verip,
Bürünür kadınların en fettanı şekline,
Can sıkıntımdan bahane icat edip,
Alıştırır dudağımı pis aşk iksirine.
Böylece iter beni, Tanrı gözünden uzak,
Yorgunluktan perişan, soluğum tıkanarak
Sıkıntının ıssız ve derin düzlüklerine
Ve kirli giysileri, deşilmiş yaraları
Atar şaşkınlık dolu gözlerimin içine;
Ansızın bir Yıkım'ın o kanlı aygıtını!