İnsana "hayat" vermeyen "var-lar" , o şeyin ,o kimselerin VAR olduğu anlamına gelmez .
O şeylerin veya o kişilerin varlığı, yokluğundan daha çok acı verir daha çok yıpratıcıdır. Oysa bir şeyin VAR olması insandan birşeyleri götürmemeliydi ; mutluluğu, sevinci,huzuru, birliği, sevgiyi... Merhemden çok yarayı ,çözümden çok sorunu, sevgiden çok sevgisizliği, dostluktan çok düşmanlığı, diğergamlıktan çok duyarsızlığı, dermandan çok derdi, hafifletmekten çok yükü, tebessümden çok göz yaşını, toplamaktan çok dağıtmayı, birlikten çok ayrılığı ,duymaktan çok sağarlığı, görmekten çok körlüğü, anlamaktan çok anlamamayı,... var edenler, insana hayat veren değil hayatı zindana çevirenlerdir.
Yaşanılmayan ,hissedilmeyen şeyler, var ama yok hükmündedir. Yok hükmünde varların içinde yaşamak Ölmeden önce ölüme provalı olmak gibi birşey..."Hiç"liği görüpte yaşamaya cesaret etmektir Var ama yoklar arasında nefes almak! Ordalar ama değiller! Yakındalar ama uzaklar!
Varlar ama yOklar...
Nefesleri var ama can vermiyor , can alıyorlar!
Yaşamak, yaşatmak için değil öldürmek için Varlar!
Var ama yok olan aile,kardeş, eş dost, akraba, arkadaş, insanlar ve diğerleri... Yaşarken yok olanların varlığı, sadece insanı hiç'liğe alıştıran ızdırap çokluğu!
...
🕊✍️Büşra Yurtsever