Fatmanur çal
@Pskfatmanur
2 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bahçıvan ve Ölüm kitabı bana yas sürecini gerçek anlamda hissettiren nadir eserlerden biri oldu. Okurken, sanki bir yakınımı kaybetmişim gibi; hatta sanki babam gerçekten vefat etmiş ve ben onu yeni kaybetmişim gibi aynı acıyı yaşadım. Yas duygusu sayfalardan taşıp bana geçti. Bu yüzden kitap benim için sadece “iyi yazılmış” değil, aynı zamanda yaşatılan bir kitaptı.
Kitabın en çarpıcı yanlarından biri, daha en başında olayların nasıl sonuçlanacağını bize söylemesi. Hatta kitabın ortalarına gelmeden, başkahramanın babasının vefat edeceğini zaten biliyoruz. Ama bu bilgi, hikâyenin etkisini azaltmak yerine; yasın ne kadar ağır, kabullenişin ne kadar zor ve sancılı bir süreç olduğunu daha da görünür kılıyor. Çünkü mesele “ne olacağı” değil, nasıl dayanıldığı.
Bulgar bir yazarın kaleminden, bir yas sürecinin içinden geçiyoruz. Yazar, babasının anlattığı hikâyelere, anılara, öykülere tutunarak yazıyor. Bazen açıkça duraksıyor:
“Şu an bir hikâyeye ihtiyacım var. Babamın bir hikâyesine ihtiyacım var,” der gibi…
Ve o hikâyeleri bize aktarırken, aslında kendi yasını taşımaya çalışıyor.
Bazı bölümlerde yazının ritmi bilinçli olarak yavaşlıyor. Çünkü yas ağırlaştıkça, kelimeler de ağırlaşıyor. Bu duraksamalar bile yasın kendisi gibi: kesintili, yorucu, bazen dayanılmaz.
Okur olarak biz de o acıyı derinden hissediyoruz. Sessiz, gösterişsiz ama çok güçlü bir yas anlatısıydı.
Benim için çok ama çok güzel, çok dokunan ve uzun süre içimde kalan bir kitaptı.
