Yazel Yüsra
@PsycheReis
Adına sevgi denen duyguların canlı, insanın yüreğini titreten gökkuşağı benim yüreğimde solmuştu...
Her şey dilsiz ve sessizdi; her ses,kuşların kanat çıkışı, dökülen yaprakların hışırtısı insanı büyük bir gürültüymüş gibi korkutup ürpertiyor, sonra yine o kaskatı sessizlik, donakalmışlık başlıyordu. Tüm toprağı, her şeyi saran sessizlik,donakalmışlık başlıyordu. Tüm toprağı, her şeyi saran sessizlik insanın içine doluyordu. Insanda en arı en ince düşüncelerde böyle anlarda doğuyordu sanki; ama bunlar örümcek ağı gibi saydam, uçucu, ele geçmez, söze dökülmez şeyler oluyor... Bu düşünceler insanın ruhunu üzüntüden yakıp tutuşturarak, onu aynı anda hem yatiştırıp hem de rahatsız ederek, kayan yıldızlar gibi bir an parlayıp kayboluyorlardı ve ruh kaynayıp eriyor, hayatımız boyunca koruyacağı kesin biçimini alıyor, kişiliği oluşturuyordu.
Baktım sana kızgın değilim, kırgın değilim, dargın değilim, kısacası artık ben sana hiç bir şey değilim
CEMAL SÜREYYA
Bugün hayatından defoluyorum...
Farkedilmiyor ama kahroluyorum...
EMİR CAN İĞREK