Bilgili olan akıllıdır. Akıllı olan iyidir. Böylece doğrunun akıllı, değerli, eğrinin de bilgisiz ve kötü olduğu ortaya çıkar. Doğru adam Tanrıların da dostudur.*
*Platon, Devlet, 350 b.e. -352 b
İnsanın, kendisini yaratan o yüce varlığa, Tanrı’ya karşı vazifeleri, sorumlulukları olduğunu ifade eder. Bu vazifelerin dini törenlerden daha çok, temiz bir kalp ve vicdan ile yerine getirileceğini belirtir.
“Tanrılar, bir kimsenin dinli, doğru olup olmadığını anlamak için yüreğine bakacak yerde, hediyelerini, kurbanlarını göz önünde tutacak olursa, bu pek acınacak bir şey olur. Temiz bir yürek, doğruluk ve akıllılık, Tanrılar yanında böyle parlak törenlerden, masraflı kurbanlardan daha çok geçer.”*
*Platon, 2. Alkibiades
Platon, böyle söyleyenlerin yanlış bir düşünce ile Tanrı’ya, sanatçılara verilen değerden daha az değer verildiklerini ve bunu yapmanın yanlış olduğunu söyler. Mesela, bir sanatçı bile bir işi yaparken ayrıntılarla uğraşır çünkü küçük şeyleri yapmazsa büyük şeyler ortaya çıkmaz. O halde Tanrı, her şeyle ilgilenir.