Sen kahve ikram edersin, onlar kin besler. Sen evini açarsın, onlar hasetle girer. Sen içini dinsin bir tutarsın, onlar sinsice renk değiştirir.
Yılanlar derisini değiştirir,
huyunu asla.
Çocukluğumu, gençliğimi kursağımda bırakarak geldim ben bugüne.
Hiç kimseye minnet etmedim, etmem de.
O yüzden eş, dost vefayı bilmemiş, elimi sıkmamış inan umrumda değil.
Benim benden başka kimsem yok.
