ASYA KURT
@REDBOOKSTGRAM
İnstagram:redbookstgram
193 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
Reklam
Renkler kirli ve soluk,griye çalmış yazı. Her yer ya kan Kırmızı ya da kefen beyazı. Ya rabbi dindir artık mezalim ayazı. Ahir,sükür namazı kılarak bakacaksın!
Suskunlar sürüsünü ahınla yakacaksın!
GÜLAY ÖZTÜRK-SONUNCU HARÌKA Merhabalar bugün size şiir kitabı ile geldim. Eserde aşk kader, inanç, hasret ve yurt bilinci aynı potada erir. Kitap, yalnızca bireysel bir sevda defteri değil; geleneğin sesini bugünün kırılgan duyarlığıyla birleștiren, duyguyu merkezine alan bütünlüklü bir şiir yolculuğudur Bu yolculukta derinlik, aşkın sınanması üzerinden kurulur. Şair, aşkı çoğu zaman kaderle yüz yüze getirir; ayrılık bekleyiş ve vuslat arzusunu tekrar eden imgelerle yoğunlaştırır. Sevda, bazen yakıcı bir ateş. bazen de sabır isteyen bir imtihan olarak görünür. Duygu hiçbir zaman yüzeyde kalmaz; içe işleyen bir sızı, insanın kendisiyle hesaplaşmasına dönüşür. Bu nedenle kitap, okuru yalnız "sevilene" değil, sevgiyi taşıyan kalbin sorumluluğuna da bakmaya çağırır.
Mesaj katmanında inanç ve teslimiyet güçlüdür. Tasavvuff çağrışımlar, dervişâne bir söyleyişle birleşir; kul olma bilinci. sabır ve tevekkül, aşkın ahlâkıyla iç içe verilir. Buradaki aşk yalnız dünyevî değildir; ilahı olana açılan bir kapı gibi durur. Aynı zamanda zaman ve yazgı temaları, insanın iradesi ile kader arasındaki gerilimi görünür kılar
Üslup açısından kitap, gelenekle beslenen ama güncel bir lirizm taşır. Divan ve halk şiirinden gelen mazmunlar (gül, bülbül, ateş, yol, gece) modern bir duyarlıkla yeniden kurulur. Tekrarlar ve nakarat hissi veren dizeler duygunun ritmini güçlendirir; ses örgüsü, şiirin hatırlanırlığını artırır. Dil, gösterişli olmaktan ziyade akıcılığı ve samimiyeti önemser; okurla doğrudan temas kurar.
Şiir türleri bakımından kitap, aşk şiirlerinin ağırlıkta olduğu; hasret, ayrılık ve içsel muhasebe temalı metinlerle derinleşen; yer yer toplumsal ve yurt sevgisini merkeze alan şiirlerle genişleyen bir çeşitlilik sunar. Bu geçişler kitabın tonunu zenginleştirir: bireysel acıdan
"Başlangıçta ne varlık vardı ne de yokluk...
Ne hava vardı, ne de Onun ötesinde gökyüzü Bir kımıltı mı?
Nerede?
Hangi örtünün altında?
Kimin himayesinde?
Dipsiz suların sonsuz Derinliği mi yoksa?
Ne ölüm vardı o zaman Ne de ölümsüzlük de gündüzü geceden ayıran bir işaret.
Ama bir o vardı,soluk olmadan
Soluyordu kendi iç gücüyle
Başka da bir şey yoktu.
