Bir köşeye çekilsem dünya ardımda sussa…
Zaman eğleşse vakit kendi gölgesine bürünse.
Söz değil, sükût büyüse aramızda ince ince,
Ne sual kalsa havada ne cevap aransa cümle cümle.
Yanımda bir hâl dolaşsa adı konmamış,
Ne soran olsa ne de giden, sadece kalan bir sessizlik gibi.
Ve ben…
Hiçbir yere varmadan, hiçbir yere çağrılmadan,
Öylece durabilsem bir anın içinde kaybolur gibi.
Bir kirpik ucunda eğleşen bakış dokunsa sükûta,
Susar içim, adı konmaz bir hâle bürünür zaman.
Bu o bakış ki söze düşmez, dile gelmez,
Yalnızca kalır görünmeden var olan bir yakınlık gibi.