Umut İlçi

Umut İlçi
@Raavaumut
''Kendi kendimden nefretimin çerçevelediği ve çirkinleştirdiği bir dünyada yalnızım.”
Uzakyol Vardiya Zabiti
Üniversite
İzmir/Menemen
İzmir/Menemen, 10 Aralık 1998
61 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Senden ayrı, kendimden uzak
Bir sabah uyandım, benden uzaklardasın Ak pak ellerin yok, kara güneş gözlerin yok Sefil bir karanlık çepçevre sarmış dört yanımı En çok sensizlik ağrıma gitti neylersin Tekerlekler dönüyordu, başım dönüyordu Gel diyordu uzaktan kara güneş gözlerin, gel Bense gelemiyordum Tekerlekler dönüyordu, başım dönüyordu İçimde elinle yaktığın ışıklar Bir bir sönüyordu senden uzakta Bayat bir ekmek parçasıydı zaman kemirdiğim Anladım ansızın bu adam ben değilim Ben seninle kaldım orada Şimdi kim bilir kimin ömrünü yaşamaktayım Bu sisli gözler kimin, bu tren sesleri ne Düşündüm; senden uzaktayım Kendimden uzaktayım O kara güneş gözlerin yok O şehir bir hayal, bir özlem şimdi Havasına kokusunun sindiği o şehir Parklarında aşıkların gezindiği Her gece ayın sularına indiği o şehir Kesik kesik öten vapur düdükleri Mavi denizlerinde çığlık çığlığa gri martılar Ve şimdi uzak bir şehirde Yine gök, yine deniz Seni hatırlattılar Fakat o martılar yok Sen yoksun, o hava yok İçimde zehir zıkkım bir keder
1000Kitap