"Uzun vade yok" anlayışı, uzun vadede kişinin davranışını yolundan saptırmakta, güven ve sadakat bağlarını zayıflatmakta, irade ile davranışı birbirinden koparmaktadır.Sennett,yeni düzenin bütün kutsal kitaplarının bağımlı olmayı utanç verici bir durum olarak nitelediğini yazar. Oysa birçok eski toplumda,zayıfın güçlünün yardımını istediği kamusal bağlılık ilişkileri utanç verici görülmüyordu. Bu durumun sonunda karakter aşınmasına yol açacağını söyleyen Sennett, şöyle yazar :"Karakterimizi ilgilendiren 'Bana kim ihtiyaç duyar?' sorusu, modern kapitalizmle yoğun saldırı altında. Sistem insanlara kayıtsızlık aşılıyor."