Charlie'nin bir ameliyat sonucu moron olmaktan çıkıp üstün zekalı olması sağlanır. Fakat her şeyi öğrenebilmek ya da her hafıza gerektiren işte iyi olmak hayatta yeteli midir? Zekanın yanında duygusal zekanın da önemli olduğu, sadece çok çalışmakla her şeyin anlaşılamayacağının mesajını da veren kitap bir insanın zekası ne kadar artarsa egosunun artıp ve saygısının da ne kadar azalabileceğini ayrıca bir insan olmanın sadece bilgi ve yetenek olmadığını ifade etmiş. Bazen saf, altında hiç bir kötülük yatmayan ve arkadaş olmak isteyen bir gülümsemenin insan olmanın en güzel yanı olduğunu hissettirmiş.
Çocukluk anılarını, geçen yıllarını bile aklında tutamayan Charlie onları hatırlayınca nasıl da korkmuş, sinirlenmiş ve anlamıştı.
Yazarın duyguları işleyip aktarması o kadar iyiydi ki kitap göz açıp kapayana kadar bitti. Güzel bir psikoanaliz kitabı olduğunu düşünüyorum.