Haktan bir emirmiş gibi aç karna içilmiş
bir şarap tadında olan gözlerin ermişlerden
olan güzelliğinle olur da ürperir üşürsen
yolları kalbime sapa uzaklara gitme.
Kal…
Ben tövbe ederim yerine.
Tanrı tanır beni günahlarımdan.
Oysa ben kimseye git dememişken
göğsünde izi kalmış bir vedanın seyrinde
“kendine iyi bak” demek de bir öldürme şeklidir.
Ve gitmek de yarım bırakmanın.
İçime aralanan karanlıkların anızlarını
ameli değeri olmayan acılarla alaz alaz yaktım.
Şimdi kime tutunsam kırılıyor incinen taraflarımdan.
Şimdi kime beni sev desem biraz çirkin.