İnsan ruhu için bir protez yok.
Kolları takma olmadığından kimse anlamıyor. Hiç kimse o tür bir savaşı okumak istemiyor. Tüm Amerika'da şu anda kapalı kapılar ardında şiddetle devam eden savaşlarda kaç çocuğun sakatlandığının hiç kimse farkında görünmüyor. Ve hiç kimse ruhları güdük kalmış insanlara nasıl yardım edeceğini bilmiyor.
İnsan, karanlık ve acı dolu geçmişine hevesle bakmaz. Ancak bakma isteği, şimdiyi daha açık görmeyi ve kendi çocuklarımız için parlak bir gelecek yaratmamızı sağlar.